10-04-12

vroeg

bluemlioverherfst2011 (9).JPGbluemlioverherfst2011 (10).JPGrond een uur of 4 opgestaan, snel buiten gekeken: een heldere sterrenhemel en lekker koud, dan wat droog brood met veel zoete thee naar binnen gepropt en dan in het licht van de hoofdlamp vertrokken. Na een paar minuten staat men aan de voet van de gletsjer, waar we ons inbonden. Hier zei Marcus dat ik maar als eerste kon gaan, een idee die eigenlijk niet zo slecht is als ik aanvankelijk dacht: daar hij meer ervaren is, kan hij zo beter reageren als ik in een kloof zou vallen, en zo leer ik ook -in het donker- mijn weg te vinden op een gletsjer. En dit laatste was echt wel spannend: pikdonker, men ziet maar een paar meter ver met zo'n hoofdlamp en de gletsjer was met een verse laag sneeuw bedekt. De gardien had ons nog gezegd zoveel mogelijk links te blijven, dus dat deed ik dan ook. Daarna begon het meer te stijgen en werden de kloven talrijker, en begon ik me een weg doorheen dit labyrint te weven. 2 keer moest ik op mijn passen terugkeren omdat de ingeslagen richting nergens naar toe leidde, maar al snel waren we boven dit spletenveld en waren onze neuzen op de Morgenhorn gericht.Eiger, Mönch, Jungfrau zagen de zon langzaam omhoog komen...

bluemlioverherfst2011 (11).JPGbluemlioverherfst2011 (12).JPGIn knie/heupdiepe sneeuw ploegde ik me tot aan de voet van de wand voort, waar Marcus de leiding overnam. Verder door diepe sneeuw, tot het plotseling erg steil werd (ik schat zo tussen de 40-50°) waar een erg dun bevrozen korstje sneeuw op een steenharde ijslaag lag. Marcus ging verder als eerste, en zette een paar ijsschroeven om ons te zekeren. Het stijgen op dit laagje was verraderlijk: de sneeuw hield zich niet steeds goed vast aan de onderliggende ijslaag, dus uitschuiven was steeds mogelijk. Het ijs daaronder was zo hard, dat men amper een paar millimeter van de stijgijzers of pickel in de wand kon zetten. Dit stukje was lastiger als verwacht en met de vele sneeuw die ons remde onderaan de wand, en die ons opnieuw kniediep deed wegzinken kort onder de top, waren we pas na 4u op de top van de Morgenhorn! 4u; zoveel hadden we in augustus nodig om de hele overschrijding te maken!!

De commentaren zijn gesloten.