09-07-12

Schijn bedriegt

bluemlnwand2011 (73).JPGbluemlnwand2011 (74).JPGFoto's van een steile wand kunnen de steilheid spijtig genoeg niet zo goed overbrengen. Vandaar dat het er misschien allemaal niet zo spectaculair uitziet. maar spectaculair was het wel!! De sneeuw was perfect: genoeg hard zodat men er stevig op kon staan zonder dat men wegzakte, en toch zacht genoeg dat men probleemloos de stijgijzers erin kon trappen. Het onderste deel is zo'n 45° steil en ik kon relatief vlotjes hier omhoog komen. Regelmatig moest ik een pauze nemen om wat lucht te happen maar vooral om de kuiten een tijdje rust te geven want die waren serieus aan het branden. In het onderste gedeelte van de wand kon ik gemakkelijk een paar minuten in een langzaam en gelijkmatig tempo de wand omhoog "gaan" vooraleer ik de kuiten moest laten uitrusten.

bluemlnwand2011 (75).JPGbluemlnwand2011 (76).JPGIn het 55°-steile gedeelte was dat anders: daar moest ik na 10-15 stappen een rustpauze inlassen omdat de kuiten dan reeds op ontploffen stonden. 10° verschil in steilheid maakt voor de benen echt een enorm verschil uit... Ik was dus blij dat dit geen wand was van 70-80° of meer...

 

bluemlnwand2011 (77).JPGbluemlnwand2011 (78).JPGJerry en Filip volgden in het eerste deel de sporen van de andere touwgroepen, wat fijn is omdat men dan niet zo moet stampen. Toen de eerste touwgroepen onder de overhangende gletsjer traverseerden en daar begonnen met ijsschroeven in te draaien omdat er blijkbaar meer ijs lag dan sneeuw, gingen Filip en Jerry al veel vroeger in de wand naar rechts en ik volgde natuurlijk. Daarna kwamen we op een kleine "neus" die tevens de overgang van 45° naar 55° vormde. Ook daar was de sneeuw nog perfect dus zei ik "ik zal verder gaan kijken of alles nog zonder touw te doen is".

bluemlnwand2011 (83).JPGbluemlnwand2011 (81).JPG

 

 

 

 

bluemlnwand2011 (82).JPG

 

 

 

 

 

bluemlnwand2011 (80).JPGbluemlnwand2011 (79).JPGEn dus ging ik als eerste verder de wand omhoog in dit steilere stuk en moest dus regelmatig uithijgen en de kuiten laten rusten. Ik kon zo ook de andere touwgroepen voorbij steken omdat zij natuurlijk trager vooruit kwamen omdat zij moesten zekeren en ik niet. En voor ik het echt besefte, stond ik op de topgraat en had ik mijn eerste noordwand solo bestegen :-) Ik werd er opgewacht door een zwitser die nauwkeurig mijn normale lichte gletsjerpickel en mijn technischere pickel bekeek en droogjes zei dat mijn gletsjerpickel niet echt ideaal is voor deze wand. Waarop ik droogjes antwoordde dat het niet het materiaal alleen is dat iemand naar boven doet komen, maar dat het nog steeds het manneke is dat aan dit materiaal is bevestigd, dat het belangrijkste is. Waarop we allebei goed konden lachen, elkaar een hand gaven en elkaar met een gelukte beklimming proficiat wenstten.Nog een dertigtal meter de topgraat volgen en ik was op de top waar ik al 3 keer was geweest...

bluemlnwand2011 (85).JPGbluemlnwand2011 (84).JPG

Commentaren

Wauw, wat ziet dit er gaaf uit zeg! Ik snap precies wat je bedoeld met dat een foto het niet perfect weer kan geven. Mijn droom is om uiteindelijk ook in Zwitserland te gaan wonen, jouw foto's halen die droom zeker niet naar beneden :-)

Gepost door: Marianne | 18-07-12

De commentaren zijn gesloten.